السيد محمد تقي المدرسي
17
يس اسماى حسناى الهى (فارسى)
درس دوّم آيات 3 - / 1 يس « 1 » وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ « 2 » إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ « 3 » يس « 1 » سوگند به قرآن حكيم « 2 » كه تو قطعاً از رسولان ( خداوند ) هستى « 3 » قرآن ؛ خورشيد تابان در درس گذشته با بيانى برگرفته از امام ششم عليه السلام گفتيم كه قرآن همانند خورشيد است . خورشيد در هر روز ، روز جديدى مىآفريند و قرآن هم بر واقعيّات جديدى نورافشانى مىكند و حقايق جديدى را براى ما روشن مىسازد . اما استفاده از انوار هدايتگر قرآن چند شرط دارد : 1 - قرآن را به عنوان وحىِ مسلّمى كه از طرف خداوند - / سبحانه و تعالى - / نازل شده است ، بپذيريم و روح تسليم و قبول حقايق را در خودمان ايجاد كنيم . اينگونه نباشد كه آن را در حدّ ساير كتابها و مكتبها قرار دهيم ؛ بلكه بايد در برابر آن تسليم باشيم . 2 - بدون توجّه به مسائل تاريخى ، قرآن را مورد بررسى قرار دهيم . 3 - خودمان و مسايل زندگى را بر قرآن عرضه كنيم و قرآن را ميزان قرار دهيم .